احمد انصاری فهلیانی

 

تَشَ بَرق

طَهرِ یکی چونه ی گرد خمیر

خنده ی گُل گُل کِه و کِردُم اسیر

باغَلِ بون و بَلییَل بامنیر

سَرهَدِ عشقِ منه تا گرمسیر

چهچه بلبل سَرِ او چَه چِنار

نیله وَتَه سی دلِ عاشق قرار

دوورِ ایلی مو نمک گیرتُم

کُشته ی او تاوه و تش تیرتُم

بَندمه بَهسیدی و بندیرتُم

کنج دلُم جاتِ اَگَه دیرتُم

نونمه بِی خَرس تییَت نم مَزَن

شَشپَرِ عشقَ وَرِ گُردَم مزَن

حَرفَلِت اِنگار یه دنیا نمک

نِیده وُ نیبینِه وَ طَهرِش فلک

زِر کَله خُنگِ تو که بَهسُم دَفَک

دل مو وَ زِر پایَلِت وابی اَلَک

حالِ مو بِی حالِ تو فرق ایکنه

مِن دلِ مو غم تَشَ برق ایکنه

هر کَه رَ مِن حال وَ حال ایرَوِه

طَهرِ یَه باهندَه وَ بال ایرَوِه

ایرَوِه او جِی که خیال ایرَوِه

شَو سَرِ جِی پِی تیَه کال ایرَوِه

بالِ مو وَرکَهسَیَه بالُم تِنی

دوور ایلی تیَه کالُم تِنی

دارِ شَکیلِت چِه قَزَر دلکَشِه

دل اَگَه مهمونِ تو وابو خَشِه

لویَلِ سُرخِت مِثِ چالِی تَشِ

تَشتِ عسل لونِه یِ گُنجِ مَشِ

بونَه مَگِر کاوَیِه عشقِت بِرِشت

دل مو سَر او تاوَیِه عشقِت بِرِشت

اِی گُلِ هَف زَردَه قَرارِ دلُِم

اِی همه ِی دار و ندارِ دِلُم

خَهکِ کَفِ پات مَزارِ دِلُم

بی تو رو وَر نیگِره کارِ دِلُم

بی تو نیوِیبوِیه لویی تَر کُنُم

سی یَه نَفَس مِن قفسی سَر کُنُم

نیسی وَ مِن سَر مو هَوِی جز هوات

تِی لویلِت دون حناقِ نبات

وِل کو بیو تا که بیُفتُم وَ پات

کِل بِزَه تا خووووب بپیچِه صِدات

تا دِلُم وابو وَ تَمدارِ تو

هر نفس وابَم صَدَقِی دارِ تو

بیدِ تو سایه دلِ مجنونمِه

سیلِ تو غالینِ سلِیمونِمِه

خنده ی تو دینُم و ایمونِمِه

اَخمِ تو اما اَجلِ جونِمِه

اَخمِتَه وا کن که مو واموندَیَم

تیله یِ بِنگِشتِ وَ دَر روندَیَم

زلفِ تو پُل بَهسِه وَری جویِ مو

پیدِنِ باغِ تِنِه سَر دویِ مو

بَهسَیَه زِر دارِ تو هیلویِ مو

دل نَکَه وِی باغ پرستویِ مو

باغ بَدونِ تو بیابونَیَه

حونه یِ دل بی تو چِه وِیرونَیَه

مِی تو کییِی ای همَه ناز ایکنی

ای همَه هِی راز و نیاز ایکنی

قصه یِ زُلفَلتَه دراااز ایکنی

هِی تییَتَ ایبَندی و واز ایکنی

سَر دلِ دیوونَیَه گِند ایزَنی

ُزُلفِتَه مِن مازَه گِرِند ایزَنی

مَشکِ اُ ایریزِه وَ زِر چِل مَنِش

حرفِ دلَ غیرَه وَ مِن دِل مَنِش

سَر تییَلُم پا بِنه سَر گِل مَنِش

دل مو نَه هف سَنگِه وَ جِی کِل مَنِش

نذریِ عشقِ تییَتِه جونِ مو

از " کَرَدَر " تا "چَمِ لُمبونِ " مو......

ادامه دارد....

شاعر : احمد انصاری فهلیانی

 

مجید نگین تاجی

غزل جونی

 

غزل جونی بیو دوغونُم امشو

بیو پاتَ بِنه مِن جونُم اُمشو

بیو شاید اجل پر کِردَه بوهه

کَفَی تقدیرِ نا میزونُم امشو

غزل جونی بیو نَل تا نمیرم

بیو بندیرِ تو ایمونُم امشو

اجل! مهلت بیه تا روزَما بو

غزل شاید بیا مهمونم امشو

اگر ایخَی نَیی ، ایخوم بیونی

غزل مرگِ خُومَ ایخونم امشو

وَ تیغِ مثنوی رگمَ ایبِرُم تا

وَری کاغُذ بریزُم خونم امشو

گدارِ فهلییونَ شُل گِرُته

مو وُ بختِ بَیُ تیفونم امشو

قلم اورَر کشی شعرُم ترآبی

 
و َنو غم بَی دِلم دالِنجرآبی

کَسی تیفونُ توسون تیسُو دییه!

مِنِ توسون زمهسون تیسو دییه!

دلم توسون، تِیَم فصل تغِرسه

وَری سینَم شِرَی خین سایه بِهسه

رَیا بی تِشکِ توسونُ و نَمُردُم

 
وَ زلفِ زردِ خارک دل سپردُم

امییواری وَ خوم دایُم، ایایی

غمِ کهنه وَ اِی دل ایدراری

اییی تا گل کنه پیوار بختم

دوباره سایه بِندازه درختم

اما ؛ پیز اومه وُ کِردی غزونم

دو بارَه نومت افتا سر زبونم

دوباره خینَ خرسَل مُردَم افتا

تیی سیبِت وَ دهسِ آیَم افتا

وَ نار ُو سیبُ و گندُم ،گر گِرُتم

دلَ اُو کالِ بی ساحل سپُردم

قسم دام آسمونَ کم بُواره

مُو خُوم بارونییَم ، نم نم بُواره

نِهایُم پشتِ سر باغُ و بهشتَ

و دهست دایم از نو سر نوشتَ

که بنویسی منه من کال خرست

وَنوجا وَم بِیی مِن بالِ خرسِت

اما نونُم چه وابی ، بَی نِوِشتی

وَری سالِ دِلُم نومَی نوشتی

 

 

شاعر : مجید نگین تاجی

سال نو مبارک

سال 1393 شمسی را به همه به خصوص پرستاران تبریک می گویم.

امیدوارم سالی سرشار از برکت و سلامتی و  پیروزی و کامیابی داشته باشید .